het valt niet te tellen
maar het is overweldigend leeg
behalve
dat ik besta
is er niks meer. niks meer.
ze zeggen wel dingen
maar ik hoor het niet
of ik begrijp er niks van
vanuit m'n hart zeggen ze
moet ik iets nu doen
maar mijn hart is leeg
niet vol van smart
nee: leeg.
het boeit niet
iemand die 's nachts naast me ligt
praat tegen me
en als ze over gaat tot schreeuwen
is ze heel mooi
verder heb ik geen idee
er gaat nog een tram voorbij
dacht ik
nee een bus met passagiers
dacht ik
wat, tussen nu en een minuut,
verandert mijn geschreeuw
gegil
kruipen over de grond
nagels in mijn buik zetten
alles openrijten
in wat?
behalve
ergens anders wind
een telgang in de mars
stipje meer of minder
in een leeg firmament.
een groot verlies
is niets meer
dan een heleboel
leegte.
4 Januari 2006
